Ras-smoezen.
Was u ook zo geschokt door de kwestie Rasmussen in de afgelopen Tour? Aanvankelijk dacht ik dat we nu eindelijk weer een nieuwe overwinnaar van deze heroïsche strijd zouden krijgen waaraan een dikke Nederlandse tint zou plakken en dan blijkt dat deze kanjer zich niet aan alle spelregels heeft gehouden en, om de naam van zijn sponsor niet te bezoedelen, het asfalt heeft moeten ruimen.
Het is natuurlijk wel zo dat hij, door onder andere niet correct te vermelden waar hij zijn trainingen heeft gehouden, op zijn vingers kon natellen dat hij in de problemen zou kunnen komen. Groot was in de pers de verontwaardiging en binnen mijn sociaal netwerk sprak men ook gedeeltelijk van schande. Echter waar een competitie tussen mensen plaats vindt, zal er altijd naar zowel geoorloofde als niet geoorloofde middelen gezocht worden om de ander af te troeven.
Zal dat nu binnen onze nette danswereld kunnen, vroeg ik me af. We hebben wat dat betreft toch geen geheimen voor elkaar en bekampen elkaar met openlijke en geoorloofde middelen.
Helaas moet ik bekennen dat dit niet het geval is.
Zo zijn mij namen bekend van collega dansers die zich ook bedienen van niet bekend zijnde methodes of gebruiken die verder gaan dan de bekende lessen volgen en trainingen volgen.
Mij is namelijk uit een zeer betrouwbare en directe bron ter ore gekomen dat ook dansschool Clara Lamar zijn "Rasmussen"-kwestie kent".
Een tweetal, aan de dansschool verbonden dansparen, had mij namelijk verteld dat ze een weekje op vakantie gingen in België.
Echter door de loslippigheid van een van de betreffenden kwam ik erachter dat deze vakantie bestond uit een geheim trainingskamp op een locatie in België. Dit alles ter voorbereiding op het nieuwe seizoen en in het bijzonder de G(erman) O(pen) C(hampionship) in Stuttgart.
Mijn verontwaardiging was groot en , dat wil ik toch met grote nadruk onderstrepen, werd en wordt niet gevoed door enige mate van jaloezie. Echt waar niet! Daarbij had ik ook geen vakantiedagen meer tegoed!!
Nee ik vroeg me af wij ooit het niveau van betreffende paren konden halen, wanneer er geen openheid zou zijn over de trainingen en de methodes die gebruikt ( kunnen) worden.
Ik was dan ook diep teleurgesteld en vond dan ook dat dit naar buiten gebracht moest worden. Laat mij dan maar een klokkenluider zijn!
Ik ga niet zo ver de namen van betreffende paren openbaar te maken, maar ga ervan uit dat zij zichzelf zullen bekend maken en openlijk hun illegale activiteiten zullen opbiechten. Dat wil niet zeggen dat andere collega's buiten spel blijven.
Om te voorkomen dat andere paren zich misschien ook al in dit soort activiteiten hebben gestort, stel ik voor dat we binnen de dansschool een soort vertrouwenspersoon aanstellen, die kan dienen als een soort biechtvader van alle paren die iets hebben op te biechten over niet geoorloofde, onsportieve, illegale, afwijkende en onorthodoxe maar even zo goed effectieve trainingsmethoden of faciliteiten.
Om een en ander te bespoedigen stel ik voor dat ik die rol in 1e instantie op me zal nemen, waarbij ik een ieder uitnodig zijn biecht digitaal te doen en wel via de redactie van dit blad. Uw post zal door de redactie en mij vertrouwelijk behandeld worden.
Wellicht kunt u uw geweten zo schonen. Ik zal uw zonden niet voor eigen gewin aanwenden, denk ik u te kunnen verzekeren, maar wil ze beschikbaar stellen voor een ieder die er gebruik van denkt te kunnen maken.
Onze dansschool moet immers verschoond blijven van "ras-smoezen". De concurrent ligt immers graag op de loer om deze te kunnen draaien ( de loer bedoel ik).
Om u een voorbeeld te geven van een onorthodoxe aanpak het volgende:
Sinds enkele weken worden wij, de mannen, op de wedstrijdtraining door Clara uitgenodigd een ordinair plastic frikadellenbakje in onze rechterhand te houden tijdens de trainingen. Dit om te leren onze dames niet met harde hand over de dansvloer te "duwen", maar juist hen de ruimte te geven hun eigen ding te doen en daarmee onder andere een lichtere wijze van dansen te bereiken. In mijn geval een zeer probaat middel, daar ik immers zowel mijn partner als Clara een flinke eeltplek op hun linkerschouderblad heb bezorgd, zeggen ze. Soms vind ik dat ze iets te veel de Prinses op de Erwt veinzen te zijn , maar alla, ik ga in het algemeen uit van hun gelijk.
Het is de bedoeling het bakje tijdens het dansen niet te pletten en ik moet zeggen, het werkt echt. Nu is dit een niet gebruikelijke methode, maar het wordt tenminste niet in het geniep gedaan. Wel heb ik vernomen dat sommige heren overwegen hun staalborsteltje, waar ze de zolen mee opruwen, in het plastic bakje te doen om zichzelf, door de te verwachten reactie van de dames, zo te dwingen nog voorzichtiger met onze volgelingen om te gaan. Kijk en dat soort zaken kan niet, tenminste niet op de dansvloer. Voor dit soort zaken moeten we immers naar meer duistere kelders.
Dit doet me denken aan een beroemde springruiter uit de jaren 60 en 70 ( ik meen Nelson Pessoa), die er op een gegeven moment van verdacht werd tijdens trainingen prikkeldraad in de hindernissen te verwerken om zo zijn paarden tot meer springkracht te dwingen.
Wellicht zeer effectief maar zeker niet toelaatbaar ( of toch wel, Clara?).
Ik en waarschijnlijk ook uw collega-dansers zijn zeer benieuwd naar uw oprispingen.
Rijzen en dalen
