De composthoop.
Achter in onze tuin staat achter de schuur een grote compostbak.
U kent ze misschien wel; die van gemeentewege uit verstrekte zwarte kunststof containers om je groente- en fruitafval in te gooien en zo te laten verteren tot mooie zwarte compost. Dit kun je vervolgens weer over je tuin verdelen om de structuur van de grond te verbeteren en de daarin aanwezige onkruidzaden weer tot volle wasdom te laten groeien, waarna ze weer als afval in de bak verdwijnen. Nu ik dit zo opschrijf, vraag ik me af of het wel zinnig is deze cyclus aan te houden, maar laat ik me daar maar een andere keer met mijn arme rug over buigen.
De container staat uit het zicht en zo ver weg van het huis dat het bij ons heel lang duurde eer er sprake van enige compostvorming was, daar gemakzucht vaak de reguliere afvalbak in de keuken opzocht.
Echter de laatste drie maanden slaan de warme composteringsdampen de bak uit vanwege de enorme hoeveelheden groenten, fruit en peulvruchten die erin verdwijnen en vervolgens op natuurlijke wijze aan het verteren raken.
Tot mijn grote schande moet ik erbij zeggen dat de groenten en fruit geen restanten zijn van een te copieuze maaltijd zoals onder andere Bram ( kookkunstenaarszoon van Fon en Marga) die kan bereiden. Nee, het zijn groenten vers van de groenteboer en bijna onbewerkt. De enige bewerking die heeft plaatsgevonden is het grondig schoonwassen ervan.
De plaatselijke groenteboer heeft in ons dan ook zijn overlevingsbron gevonden in zijn gevecht met de grootgrutters.
Over welke groenten praat ik dan, zult u zich wellicht afvragen, want dat ik nu uw nieuwsgierigheid heb getroffen, staat voor mij buiten kijf.
Ik heb het over de groenten, fruit en peulvruchten die we allemaal ( tenminste degenen van voor de pastageneratie) kennen en wel aardappelen, bloemkool, spruiten, prei, knoflook, bruine bonen, worteltjes, bananen, Spaanse peper en doperwtjes. En natuurlijk een forse winterpeen.
Ondertussen zult u zich ook wel afvragen of u het goede blad in handen heeft, want u bent immers nieuwsgierig naar aan het dansen en de dansschool gerelateerde zaken. Maar leest u rustig verder: de boontjes zullen om hun loontje komen.
Zijn jullie drie maanden terug de vegetarische richting opgeslagen of zo, denkt u misschien.Of is het snoepen van de te vele toetjes op je vakanties je bijna fataal geworden en is het sonjabakkeren niet voldoende gebleken of ………….? Nee, houdt u maar op met gissen.
Het heeft allemaal met het trainen te maken!!!
We worden de laatste maanden steeds meer geconfronteerd met instructies op de danslessen waarbij het gebruik van bepaalde groenten, peulvruchten en fruit tot betere resultaten moet leiden. En trouw zoals mijn partner en ik zijn, want Clara's woorden zijn wet voor ons, doen wij wat gezegd wordt. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat niet alle instructies van haar zijn, maar ze heeft wel de aanzet gegeven tot het gebruik van deze producten om het dansen te trainen. Zelf hebben we het pakket al doende enigszins uitgebreid.
Dus koop ik, om mijn nek zo recht en ver mogelijk te leren uitstrekken, wekelijks kilo's prei om te laten zien wat recht en uitgestrekt is, waarbij de preiwortels dienen als illustratie van de plukjes haar die nog op mijn schedel vertoeven.
De aardappelzakken ( twee van drie kilo) moeten we dragen om de schouders te laten hangen.
De spruiten worden gekocht om mijn linkerborstpartij ( door Clara tiet genoemd) te accentueren zodat ik leer mijn linkerkant meer te gebruiken en naar voren te houden.
Mijn partner gebruikt om dezelfde reden een andere groente en wel een mooie hagelwitte bloemkool. Verschil moet en zal er immers altijd (gelukkig) zijn.
De bruine bonen worden met tientallen aangeschaft om als oefenmateriaal te dienen voor het creëren van de strakke billen. Deze hoeven dan ook niet opgepeuzeld te worden maar kunnen eigenhandig tussen de billen geplaatst worden, waarbij de oefening bestaat uit het niet verliezen van de bruine donders middels het goed samenknijpen van onze rondingen. Ga dan maar eens een rondje dansen!
Ik kan u zeggen dat er ook spierpijn van de billen bestaat ( en dan niet als gevolg van een zweepje, maar gewoon door de bruine-bonen-oefening).
De worteltjes worden een voor een gebruikt door ze dwars in mijn mond te plaatsen zodat ik leer iets van een grijns tevoorschijn te halen die de jury uiteindelijk gunstig zal moeten gaan stemmen. Mijn mondhoeken worden zo gedwongen zich meer zijwaarts te richten. Wanneer dit er eenmaal goed in zit , kan ik op bananen overgaan zodat ze ( mijn mondhoeken) ook iets omhooggetrokken worden , waarna de ultieme ontspannen "smile" aanwezig zal zijn, is me verzekerd.
De doperwten strooien we over de vloer om te trachten lichtvoetig en evenwichtig onze 'walks' te doen.
De Spaanse peper dient om de vaart erin te houden.
En de knoflook wordt in grote hoeveelheden gebruikt om te leren elk in ons eigen gebied te blijven. Deze wordt dan ook als enige voor de training genuttigd.
Al deze producten zijn slechts beperkt houdbaar en na gebruik niet meer voor consumptie geschikt en verdwijnen dan ook de compostbak in.
Nu begrijpt u dus hoe het komt dat mijn tuin er de komende zomer beter voor zal staan.
Wel heeft het de hoogte van ons trainingsbudget in negatieve zin beïnvloed, maar die keuze hebben we nu eenmaal gemaakt.
Maar die winterpeen dan, zult u zeggen, die heb je nog vergeten!
Warempel, u heeft gelijk.
Maar die gebruiken we dan ook enkel als stok achter de deur.
Rijzen en dalen.
